Je hebt zoveel aan je hoofd.
Iedereen vraagt iets van je.
Je verlangt naar die ene vrije dag.
Geen verplichtingen. Alleen maar rust.
En toch—
Spendeer je de dag aan taakjes.
Want écht rust vinden, dat lukt niet.
Voor je het weet is de dag voorbij.
Of belt het school dat je kind ziek is.
Aargh.
Dan maar uitkijken naar die week vakantie.
Toch?
Want ná volgende week wordt het rustiger.
… Of nee, dat dacht je vorige week ook al.
Wat als ik je vertel dat rust geen moment is?
Geen lege agenda.
Geen stilte in huis.
Geen weekend zonder verplichtingen.
Ik zie je fronsen.
Laat het me uitleggen:
Rust is een plek.
In jou.
Een innerlijke grond waar je kan landen,
ook al raast alles om je heen.
Maar waarom voelt rust dan zo onbereikbaar?
Misschien heb je geleerd dat rust stilstand betekent.
Misschien meet je je eigenwaarde af aan hoe productief je bent.
Misschien geloof je dat je rust eerst moet verdienen.
Misschien zet je iedereen voor je eigen noden.
Misschien hou je jezelf bezig om niet te voelen.
Misschien was rust in jouw systeem niet veilig.
Er zijn zoveel mogelijkheden.
(De uitdaging is om nu niet in je hoofd te schieten en dit allemaal te gaan analyseren.)
Dit is een uitnodiging.
Om te voelen waar dit jou raakt.
Om je relatie met rust te onderzoeken.
Niet door erover na te denken.
Maar door het te ervaren.
Zacht.
Acht mei.
Jij & je relatie met rust.
Als jij verlangt naar rust,
maar meteen denkt: ja maar, hoe dan?!
dan is dit voor jou.
Ik vond het fijn, hoe er een veilige, warme ruimte was, waar plaats was voor elkaars verhaal, kwetsbaarheden en emoties. Het mocht er zijn.
Iedereen kreeg zijn eigen inzichten en mocht het hiermee moeilijk of confronterend vinden.
Ik kan alleen maar zeggen hoe bangelijk dat was om gedragen te worden en die ruimte te krijgen.
C.
Ik kan moeilijk onder woorden brengen wat deze dag met me deed.
Ik geniet nog na.
Ondersteuning zoeken en die vinden is zó waardevol! Jezelf (her)ontdekken op alle vlakken.
Mogen landen en ontvangen, verstillen, verbinden. Heel dankbaar!
J.
Blijft zot hoe zo’n ‘eenvoudige’ oefening mij zo diep laat voelen!
Het toont mij weer eens hoe krachtig dat systemische veld is, en hoe jij zo’n veiligheid kan creëren dat er dingen beginnen bewegen.
Ik ga deze oefening ook af en toe opnieuw inplannen, om de verbinding met mijn plek sterker te maken 🥰
J.